3e00a37b

Vakantieplannen

Wed, 09 Jul 2025 09:05:39 GMT

Klaar voor de vakantie?

Vakantie met je samengestelde gezin: ontspannen… of een

uitputtingsslag?

Eindelijk vakantie.

Tijd om op adem te komen. Geen wekker die je bruut uit je dromen haalt. Geen school, werk of sportclubjes om rekening mee te houden. Misschien zelfs een boek lezen in de zon – van begin tot eind. Klinkt als genieten, toch?

Maar hoe gaat het eigenlijk echt met jóu?
Met jullie als gezin?

Want wat ik vaak hoor van ouders en stiefouders die ik begeleid: vakantie klinkt heerlijk, maar voelt soms juist als een extra uitdaging. De lat ligt hoog. De verwachtingen ook. En ergens, onder die laag van “het wordt vast gezellig”, voel je ook iets anders opborrelen. Spanning. Twijfel. Vermoeidheid misschien al bij voorbaat.

Gaat het allemaal wel goedkomen met elkaar.....?
Wat verwachten ze eigenlijk van mij.....?
En… kom ik zelf ook aan rust toe....?

Annemarie haar verhaal

Ik sprak laatst met Annemarie, bonusmoeder in een samengesteld gezin. Ze zei:
“Ja, ik heb zin in de vakantie. Maar ook een beetje niet.”

De vorige vakantie was pittig. Ze vertelde hoe ze zich verantwoordelijk voelde voor alles en iedereen: “Hebben we alles bij ons? Wie wil wat? Vinden de kinderen het leuk? Is mijn partner nog wel blij? Alles regelen, plannen, bijsturen… En toen we thuis waren? Was ík degene die vooral uitgeput was.”

Ze keek me aan en vroeg: “Mag ik ook gewoon vakantie hebben?”

Herkenbaar?

Dit keer wil Annemarie het anders doen.

Samen met haar werk ik aan een andere aanpak. Bewuster. Minder moeten. Meer afstemmen. En vooral: samen dragen. Een paar dingen die haar (en misschien jou ook) kunnen helpen:

1. Praat vóór de vakantie over verwachtingen

Niet pas als je in de auto zit, maar ruim van tevoren. Wat betekent vakantie voor jou? Wat hebben je partner, kinderen en stiefkinderen nodig om zich prettig te voelen? Wat geeft rust – en wat juist niet?

2. Maak samen een plan

Je hoeft het niet allemaal zelf te bedenken of te dragen. Betrek je partner, de kinderen, maak samen keuzes. Welke dingen doen jullie als gezin? Wanneer is er ruimte voor ieders eigen moment?

�� Ik denk erover om een gratis invulplan te maken, speciaal voor samengestelde gezinnen. Een PDF waarmee je samen met je partner (en misschien ook met de kinderen) de vakantie goed kunt voorbereiden. Lijkt je dat fijn? Laat het me weten.

Wil jij deze vakantie niet alleen overleven, maar ook echt kunnen genieten?
Gun jezelf die voorbereiding. En bovenal: gun jezelf ook rust.

Warme groet,
Saskia

Reizen met toestemming

Tue, 06 May 2025 09:21:09 GMT

Toestemming - reizen met minderjarigen naar het buitenland

Wat: Reizen als gescheiden ouder

Locatie: Buiten Nederland

Leeftijdscategorie: samengesteld gezin/ gescheiden ouders

Ben jij je er bewust van dat wanneer jij met jullie samengestelde gezin, jij als gescheiden ouder, toestemming nodig heb om te reizen met je kind(eren) buiten Nederland?

De Rijksoverheid heeft op haar website hier speciale formulieren staan die je kunt printen en door de andere ouder te laten tekenen, zie link voor de website:

www.rijksoverheid/documenten/formulieren /2014/02/06/ formulier-toestemming-reizen-met-minderjarige-naar-het-buitenland

Laat het toestemmingsformulier tekenen door de andere ouder voor je op reis gaat. Doe dit ook wanneer je in goeie doen bent met je ex-partner. Dit om moeilijkheden aan de grens te voorkomen.

Zo begin je relax en voorbereid aan je reis,

Have fun,

Liefs Saskia

Activiteiten in Twente

Wed, 30 Apr 2025 07:30:00 GMT

VETTT leuke activiteiten site

Wat: Website; www.vettt.nl

Locatie: Twente

Leeftijdscategorie: familie

Ben je nou opzoek naar een leuke activiteit, musea, speeltuin of iets om te doen met de kids. Check dan de website van Vettt en je vindt gegarandeerd iets leuk om te doen met je samengestelde gezin!!

Have fun,

Liefs Saskia

Alleen, maar toch ook samen

Tue, 29 Apr 2025 20:20:36 GMT

Ieder zijn of haar ding en toch samen

Met z'n allen zijn en toch ook je eigen ding kunnen doen.

Want we kennen toch ook vast wel het gevoel van het thuis komen na een dag hard werken en dan wil je het liefst rust. Even wat drinken, lekker koken, even lekker languit op de bank beetje Netflixen of met een boek en je leesstoel fijn bij het raam.

Maar de realiteit is anders. Na die drukke werkdag kom je thuis in een huis vol. Je kan het gezellig noemen, maar na zo'n dag als vandaag voelt het als chaos en zie je alleen maar rommel. Alles behalve RUST.....

Je lijf, je hoofd roept, nee schreeuwt om Me Time, maar jullie gezamenlijke huishouden vraagt wat anders van je.

Geloof me, dit is heel herkenbaar. Dat je op de meest onhandige en lees ook drukke momenten, de spitsuur momenten, rust wenst.

Mijn tip, voor zulke momenten? En om te voorkomen dat je iedereen weg moet sturen? Maak gebruik van de draadloze oortjes techniek. Ik gebruik erg graag mijn apple oortjes. Waarmee ik op drukke momenten er voor kan kiezen me af te sluiten en lekker kan gaan koken, in alle rust!

Of dus je (stief/bonus) kind even zijn filmpje kan kijken, jullie niet hoeven mee te genieten en toch ook samen kunnen zijn!

Fijne dag verder,

Liefs Saskia

De verschillende fasen van het samengestelde gezin

Tue, 29 Apr 2025 13:15:38 GMT

De verschillende fasen van het samengestelde gezin, ken jij ze al?

Ik neem je graag mee door die verschillende fasen �� van een samengesteld gezin
Met een knipoog én een traan uit eigen ervaring gecombineerd met ervaringen van andere stief, lief en bonusouders

0. De Informatiefase –Voor je verliefd wordt

Deze fase is zó waardevol, en eerlijk, we slaan 'm vaak over. Ben je single, net gescheiden of gewoon nieuwsgierig naar wat een samengesteld gezin inhoudt? Dan is dit hét moment om je te verdiepen. Niet pas als je halsoverkop verliefd bent, maar juist nu.

Denk eens na: hoe sta jij tegenover een partner met kinderen? Heb je zelf een kinderwens – of juist niet? Hoe zou het voor je zijn als zijn of haar kinderen vóór jou komen? En wat neem jij eigenlijk mee aan eigen geschiedenis en misschien wel rouw of verdriet?

�� Tip: gun jezelf helderheid vóór je in een nieuwe liefde duikt. En zoek hulp als er nog werk ligt in je verleden – dat maakt je start zoveel krachtiger. Check bijvoorbeeld mijn boekentips , https://www.mijnnieuwegezin.nl/boekentips-voor-je-samengestelde-gezin

1. De Verliefdheidsfase – Roze wolken én vergeten schaduwen

Je bent verliefd. Alles is leuk. Zelfs de kinderen van je nieuwe partner zijn op dit moment schattig. Die ex of overleden partner? Komt vast goed. Maar hé, verliefdheid blijft niet voor eeuwig he ��

�� Tip: neem in deze fase geen grote beslissingen zoals samenwonen. Ga liever eens met z'n allen op vakantie. Zo kun je voelen hoe het écht is, als je meer tijd samen doorbrengt.
Een stiefmoeder vertelde mij onlangs: 'Ik vond het fijn nog niet samen te wonen. Zo had ik nog mijn eigen tijd met mijn kinderen, quality time! Ook op deze manier meer geleerd over elkaar als partners en in onze rol als ouders. Dat ik kon zien hoe hij zijn dingen regelt en ik leerde hem beter kennen door zijn aanwezigheid in mijn huis. Ja oke, lastige was het praktische en het afstemmen wanneer we elkaar zagen. Face-time was our best friend!'

2. De Samenstelfase – Het echte begin

Verder kennismaken met de kinderen, misschien ook met de ex-partner. Nieuwe dynamieken, wennen aan elkaars ritme. En ja, dat kost tijd. Heel veel tijd. Verwacht geen directe klik. Geef ruimte. Naast de evt kinderen is er ook een heel systeem waar je partner nog altijd mee van doen heeft. Denk aan evt familie van de ex, gezamenlijke vrienden of contacten rondom de kinderen. Dit alles naast je eigen systeem.
Heb je behoefte aan het maken van een plan samen of wil je hier meer over weten?
Maak een afspraak via deze link; saskia@mijnnieuwegezin.nl

�� Tips:

Hou je in het begin liever iets op de achtergrond
Blijf tijd vrij maken voor je eigen kinderen, 1 op 1 tijd is erg belangrijk
Organiseer iets samen, iets wat jij óók leuk vindt
Wees realistisch over dat dit tijd en energie kost, voor iedereen
Vraag om hulp wanneer het schuurt of je onzekerheid ervaart

3. De Ontdekkingsfase – Van vreemden naar 'intieme vreemden'

Langzaam leer je elkaar écht kennen. Niet alleen de leuke kanten, ook de scherpe randjes. Iedereen zoekt z'n plek. En jij ontdekt: voelt dit goed? Past dit leven bij mij?

�� Tip: kijk bewust naar wat werkt en wat schuurt. Dit is het moment om bij te sturen. Communicatie is en blijft de sleutel.
Sommige (stief)ouders vinden het fijn wekelijks, voor dat de kinderen weer komen, even samen te gaan zitten waar verwachtingen worden uitgesproken en de plannen voor de dagen wordt doorgenomen. Geeft duidelijkheid en ook rust.

4. De Overlevingsfase – Stormachtige tijden

Meer dan de helft van de samengestelde gezinnen strandt hier. De stress loopt op. Je slaapt slecht. Twijfels, irritaties, op je tenen lopen of je juist terugtrekken. Allemaal signalen van overlevingsgedrag.

�� Tips:

Alles is een fase (ook deze!)
Schroom niet om hulp in te schakelen. Je hoeft dit niet alleen te doen.
Heb je voldoende tijd voor jezelf om te ontladen en op te laden?
Hebben jullie als partners ook tijd samen?

5. De Erkenningsfase – Het moet anders

Jullie beseffen: dit werkt zo niet meer. Misschien moet je rouwen om verwachtingen die je los moet laten. Misschien is het tijd om weer te gaan latten of om professionele hulp te zoeken.

Hier ontstaat bewustwording: wat hebben jij, je partner én de kinderen nodig? Wat past écht bij jullie samengestelde gezin?

�� Tip: er is geen vaste vorm die 'goed' is – als het maar werkt voor jullie. Zoek wat helpt: boeken, coaching, contact met anderen in een vergelijkbare situatie.

6. De Waarderingsfase – Parels aan je ketting

Je kijkt terug. Op de chaos. Op de groei. Op momenten die zwaar waren, maar ook mooi. Jullie hebben iets opgebouwd. Het voelt als jullie samengestelde systeem. Hoe het begon, lijkt ver weg – en dat is oké.
Er is rust gekomen. En ruimte om gewoon te genieten.

�� Tip: vier deze fase. Hoe klein ook. Geniet van de parels die jullie samen geregen hebben!

�� Wil jij samen toewerken naar meer rust, verbinding en vertrouwen in jullie gezin? Ik kijk graag met je mee. Stuur me een berichtje of plan een kennismaking in.

Liefs,
Saskia

(bron: Stiefacademie Nederland)

Stief-wijzer

Sat, 12 Oct 2024 18:15:30 GMT

Stief -

wijzer

Gids voor samengestelde gezinnen

Een boek speciaal geschreven voor samengeselde gezin die op zoek is naar een boek die hen wegwijs maakt.

Nanda neemt ons mee nav de vele blogs die ze heeft geschreven voor en over het samengestelde gezin en de vele struggles die zij mee maken in hun reis.

Een boek vol herkenning en erkenning!

Auteurs: Nanda Poulisse

Tips bij dit boek

Ook zeer geschikt voor een ieder die werkt met stiefouders en samengestelde gezinnen!!

Vakantie; Gaan we alleen of met ons allen

Tue, 02 Apr 2024 08:14:53 GMT

Ga je alleen met je kind(eren) of gaan jullie met z'n allen?

Moeten we wel samen op vakantie willen?

Dat is een vraag die in veel samengestelde gezinnen, samenwonend nog wel of niet, nog onbeantwoord is.

Of wel, maar er heerst twijfel of je er wel goed aandoet. Want als we dan gaan, met z'n allen, hoe en op welke manier vieren we dan onze vakantie?

Want voorop staat dat veelal iedereen wel op vakantie wil en er dan ook enorm naar uitkijkt. Dan wil je toch niet dat het mislukt? Of dat je na je vakantie eigenlijk direct een nieuwe vakantie moet boeken puur om bij te komen..... Nee dat willen we niet.

Op welke manier zorg je ervoor dat je goed voorbereid je beslissing neemt. Ik geef je tips mee:

1) Weet hoe jouw beeld van vakantie eruit ziet en weet ook die van je partner

Wat ben je gewend, op welke gingen jullie/jij hiervoor altijd op vakantie? Ben je meer iemand van de all-inclusive of liever juist lekker kamperen. Het is heel belangrijk te weten op welke manier er vakantie gevierd wordt. Want wanneer jij op vakantie juist van rust en uitslapen houdt, maar je partner een ochtend mens is en lekker met de kinderen er op uit wil trekken. Dan kan dit leiden tot veel discussie en gedoe. Wanneer je dit van elkaar weet, dan kunnen jullie samen afspraken maken. En er misschien juist wel bewust voor kiezen in 2 aparte tenten/ huisjes te gaan.

2) Wat zijn de dingen waar jij, jij alleen of met je kinderen, rekening mee moet houden. Puur praktisch

Tegenwoordig ben je verplicht om als gescheiden ouders een ouderschapsplan te hebben waarin je afspraken vastlegt met betrekking tot de kinderen. Daar staat bijvoorbeeld ook in hoe de verdelingen zijn rondom vakantie. Het kan dan voorkomen dat jullie regeling anders is en de vakantie niet of deels overeenkomen. Ga er dan niet zomaar vanuit dat 'de andere kant' misschien wel wat kan aanpassen. Probeer te kijken met dat wat wel kan!

3) Weet dat je ook apart van elkaar op vakantie kunt of deels apart. Dat je wel samen gaat maar apart reist en dat ieder een eigen huisje/tent/caravan heeft

Er aan gedacht, dat je misschien het gezamenlijk op vakantie eerst eens in het klein moet uitproberen? Niet meteen 14 dagen met de auto naar Italië rijden, maar eerst een lang weekend in Nederland proberen?

Het zit hem in de kleine succes momenten creëren met elkaar. Elkaar voorzichtig leren kennen, waar ruimte mag zijn voor verschillen

4) Plannen , plannen en nog eens plannen.

5) Niet alleen met de kinderen, maar zeker ook is het belangrijk om af te stemmen met de andere kant, je ex partner dus. Is het mogelijk om met elkaar te delen wat de vakantieplannen zijn? Of dat je zelfs afstemming kunt vinden.

Natuurlijk weet ik dat overleg niet altijd mogelijk is en dat er in sommige gevallen zelfs geen communicatie is. Probeer in ieder geval daar waar kan te kijken of je kunt afstemmen. Om te voorkomen dat jullie kinderen eerst 3 weken in Zuid Frankrijk zitten, ze 1 dag thuis zitten en bij de ene ouder om vervolgens 2 dagen later weer naar Zuid Frankrijk te vertrekken, of Italië. Heb het er ook over met de kinderen. Wat willen zij...? En gun ze ook hun vakantie. Wellicht yijn er andere moment, niet perse wanneer de kinderen er zijn, je ook op vakantie kunt, maar dan met zn 2. En die ideale vakantie, ja, die komt nog wel.

Misschien denk je nu wel, ik laat me mijn vakantieplannen niet in de war brengen door mn ex, echt niet. Of dat je sterk het gevoel hebt dat nu de andere kant zich maar eens aan mijn vakantiewensen moet aanpassen, in. plaats van andersom......

Vergeet niet dat dit soort frustrerende gedachten

Hoe jullie de vakantie ook zien, wat jullie ook willen. Afstemmen en weten van elkaars wens is van groot belang. Wees open naar elkaar en geef ook duidelijk aan waar je wensen, maar zeker ook je grenzen liggen. Het moet namelijk voor iedereen leuk zijn. Het is tenslotte vakantie!!

Liefs Saskia

Je hoeft het niet alleen te doen

Mon, 07 Aug 2023 12:17:25 GMT

Je hoeft 't niet alleen te doen

"Buddy in een boek" zo noemt Villa Pinedo dit boek zelf.

Een boek speciaal geschreven voor en door kinderen van gescheiden ouders.

Je leest hoe andere kinderen hiermee omgaan en je krijgt tips hoe te dealen met bijvoorbeeld stiefouders, wonen in 2 huizen en met ruzies en het gevoel te moeten kiezen tussen je ouders.

Een boek speciaal voor jou!

Auteurs: Villa Pinedo

Tips bij dit boek

Boek is zeer geschikt voor de wat oudere kind, maar kun je mogelijk ook samen met je kind bekijken.

Of werk je met kinderen? Dan kan dit een mooie tool zijn om mee te werken!

Mijn verlies

Tue, 06 Jun 2023 18:18:18 GMT

Verlies na een scheiding, mijn verlies....

Al vanaf ik een klein meisje ben, kleine Saskiaatje, wist ik dat ik het ook voor mijn kinderen wilde, mooie warme herinneringen. Vol mooie herinneringen van verjaardagen en feestdagen met familie en vrienden, de vakanties als gezin en het gevoel van eenheid.

Toen ik mijn ex ontmoeten, samen met zijn kinderen stond ik ineens vol in dat gezinsleven. Noemde ook naar mensen dat ik nu dat soort van grote gezin had, wat ik ook zo graag wilde. Ja, al waren ze niet van mij, toch voelde het wel deels als 1 geheel. Moeilijkheden had ik zeker met mijn rol en waar ik dan soms wel niet mocht staan, deden we ook wel gezin's dingen. Tradities creëren, gezamenlijk dingen doen en verjaardagen en feestdagen met familie en vrienden. Hele fijne en gezellige momenten.

En die vreugde werd alleen maar groter toen onze zoon werd geboren en we trouwden.

Maar nu? Gescheiden......en moet ik alleen verder......

Daar waar ik altijd klaar stond voor zijn kinderen, is er nu onze zoon die nu dezelfde leeftijd heeft als toen, er geen ons meer. Dat doet pijn en maakt me verdrietig. Is nu het gezin uiteen gevallen en kan ik dat beeld wat ik zo fijn vond uit mijn eigen jeugd niet doorgeven aan mijn eigen zoon. Mijn grote verlies en dit komt simpel weg omdat er geen kerngezin meer is en geen samengesteld gezin meer. Er wordt gescheiden geleefd waarin ieder het op zijn of haar eigen manier doet. Ik heb mijn tradities en manieren en mijn ex zijn eigen, maar niks meer nieuwe tradities maken als gezin, samen herinneringen maken. Mijn verdriet. En elke keer wanneer ik hiermee geconfronteerd word, voel ik dat verdriet.

Het is een rouw proces waar ik in ben beland. Een proces waar ik doorheen moet door het gemis aan te kijken, mijn pijn te beschrijven en mijn verdriet te delen.

Het laatste vind ik moeilijk. Ik vind het lastig mijn pijn te omschrijven op zo'n moment dat ik met lieve vrienden of familie ben. Zeker wordt mij de vraag wel gesteld of het echt 'goed' met me gaat en dan kan ik ook meestal wel benoemen dat het ook gewoon erg ingewikkeld is en soms verdrietig ben over de hele situatie.

Loslaten van het partnerschap en dat alleen het ouderschap overblijft is een ander proces.

Wat overleg je wel en wat hoeft niet meer?

Waar liggen mijn behoeften en waar liggen die van mijn ex?

Wat voor mij werkt? Dat is om in contact te blijven. En hoeveel contact dit is? Daar is afstemmen voor nodig. Waarin ik mij dus ook voor een deel zal moeten aanpassen aan wat mijn ex prettig vindt en wat dus werkt voor ons beiden.

Afstemming zoeken, in contact blijven en het tijd geven. Dit zal nodig zijn om weer in balans te komen.

In balans zijn als alleenstaande ouder in samenwerking met mijn ex, de vader van mijn zoon en dus wij als ouders. Te samen met mijn werk, sociale leven en zeker ook de momenten dat ik alleen ben.

Hard werken waarin ik soms stil moet staan en mijn tranen laat gaan. Afgewisseld met momenten van schouders eronder en door. Het is er beide en het mag er allebei zijn, maar de balans hierin vinden? Ja, daar werken we nog aan!

Liefs Saskia

De Helft van Mij

Tue, 30 May 2023 07:49:58 GMT

DE HELFT

VAN MIJ

Zelfzeker opvoeden na een conflictscheiding

Een boek speciaal geschreven voor de gescheiden ouder die op zoek is naar steun, erkenning en concrete tools.
Het boek kan je helpen weer de beste versie van jezelf te worden in deze ingewikkelde zoektocht

Auteurs: Vanessa Maes

Tips bij dit boek

Ook zeer geschikt voor een ieder die werkt met gescheiden ouders!!

Ouderschap na een scheiding, mijn eigen ervaring

Sun, 21 May 2023 20:04:25 GMT

.......mijn ervaring

Ik zeg altijd: "De zweetvoeten van je man die ruik je, alleen heb je daar niet altijd last van.

Maar die van je ex daarin tegen... oh die stinken.

Deze metafoor gebruik ik al jaren. Vanuit de ervaring van gescheiden ouders die mij vertelde over dat waar ze vroeger nog wel mee konden omgaan, ondraaglijk werd na de scheiding.

Dat daar waar je zo verliefd op werd, jaren als schattig ervaarde, nu ineens een irritatie is geworden.

Hoe werkt dat dan eigenlijk? Heeft het dan te maken met dat je het wel kan hebben van je partner wanneer je samen bent, maar niet meer zodra je uitspreekt, niet meer met elkaar verder te willen?

Of dat de persoon waar je jaren zoveel van hield ineens niet meer de nonchalante relaxte man is, maar een man wordt die alles maar op z'n beloop laat, niets belangrijk lijkt te vinden en al helemaal niks wil regelen? En je daarmee het gevoel geeft dat je alles maar alleen moet regelen?

Nou, ik kan je vertellen, dat nu ik het zelf ervaar, merk dat het bij mij ook zo werkt. Dat ik in mijn relatie heel veel gewoon accepteerde en hem nam zoals hij was. Als in de opmerking: "liefde maakt blind". Die ken je vast wel en je herkent dat vast ook wel omdat je in een gezonde relatie is er een vorm van balans hebt in het geven en nemen. Je weet van elkaar in de meeste gevallen wat iemand nodig heeft en wat je van die ander mag verwachten.

Om terug te komen op het stukje geven/ nemen. Die balans veranderd na een scheiding. Of eigenlijk al daarvoor. Puur ook omdat je, naast dat je misschien niks meer van die ander wil, je ook andere verwachtingen krijgt. En hiermee je eigen belang ook meer, of misschien nu wel met stip op nummer 1 zet.

Na een scheiding is jezelf terug vinden erg belangrijk. Een nieuwe balans krijgen tussen jezelf, je kind(eren) en werk + sociaal leven.

Wat mij vooral helpt is het letterlijke stilstaan, alleen zijn en bewust samen zijn met mijn zoontje. Ik geef mezelf tijd en ruimte voor het verdriet en het verlies wat ik en zeker ook mijn zoontje lijd. En daarnaast weer terug naar het kleine.

Geniet van het soms kleine om je heen, het weer met zijn regen en de zon, muziek of die spontane momenten van gezelligheid.

Liefs Saskia

Het dubbelfeest van Gaaiker

Sun, 02 Apr 2023 08:21:12 GMT

Dubbel feest voor Gaaiker

Het verhaal kan ouders ondersteuning bieden om over scheiding te praten

‘Dubbel feest voor Gaaiker’ is het prentenboek bij de troostknuffels Mamagaai-Papagaai. Het vertelt het verhaal van Gaaiker, een papegaai die op een dag te horen krijgt dat zijn vader en moeder apart gaan wonen. In dit moeilijke proces komt Gaaiker erachter dat hij niet de enige is die dit meemaakt en dat er ook weer gelukkige tijden zullen aanbreken.

Auteurs: Marieke Martens-Volmer & Eva Zoutenbier

Tips bij dit boek

Bestel het samen met de knuffels Mamagaai & Papagaai

Tuindorpbad Hengelo

Wed, 29 Mar 2023 10:14:43 GMT

Opening nieuwe seizoen & 100 jaar bestaan

Wat: Feestelijke opening nieuwe zwemseizoen - Tuindorpbad

Locatie: Vijverlaan 63, 7553 CD Hengelo

Entreegeld: nieuwe entree prijzen worden nog niet genoemd, je kan al wel een seizoen abonnement kopen met korting als je deze koopt voor 13 mei (€42,50)

Leeftijdscategorie: familie

Het Tuindorpbad viert op 13 mei 2023 haar 100 jarig jubileum. Dit jaar is de opening extra feestelijk, je bent van harte welkom bij het Tuindorpbad 's morgens om 10uur.

Het Tuindorpbad is de enig overgebleven mogelijkheid in Hengelo en omgeving om te zwemmen in officieel aangewezen open zwemwater. En zwemmen met kinderen in verschillende leeftijdscategorieën is altijd goed.

Heb je een middag vrij en zijn alle kinderen thuis of ben je een weekend samen met elkaar? Ga dan lekker zwemmen en neem de picknickmand mee. Of ga lekker op het terras zitten met een kop koffie terwijl de kinderen lekker zwemmen. Zo heb je een uitje voor iedereen en ben je gezellig samen met elkaar.

Verdere programma voor de festiviteiten op 13 mei volgt binnenkort.

Houdt hun website in de gaten: www.tuindorpbad.nl

De mijne zijn de liefste

wilens.sas@gmail.com — Thu, 16 Feb 2023 11:14:42 GMT

De mijne zijn de liefste

Dynamieken in samengestelde gezinnen

Het is geweldig om verliefd te zijn, ook als blijkt dat je nieuwe liefde al kinderen heeft. Maar leven in een samengesteld gezin is ingewikkeld. Na een tijdje blijkt het minder soepel te lopen dan je had verwacht. Je gaat snappen waarom zoveel van deze relaties binnen enkele jaren stranden. Vertwijfeld vraag je je af waar je aan begonnen bent. De auteurs kiezen voor de invalshoek van onzichtbare dynamieken die van invloed zijn op het stiefsysteem. Ze ontwikkelden de Stiefcirkel om deze dynamieken inzichtelijk te maken. Een boek voor stiefverzorgers en voor professionals.

Auteur: Magda Hengst, Karin den Hollander

Tips bij dit boek

Wandel eens rustig door dit boek

Nieuwe voornemens van de stiefmoeder/ ouder.......

Wed, 14 Dec 2022 20:31:08 GMT

W elke voornemens neem jij je vaak voor?

“oh nou doe ik het weer...”
“ik had me nou zo voorgenomen dit niet meer te doen, waarom lukt mij dat nou niet...”
“als ze volgende week komen, ga ik er echt op letten om het anders te doen...”

Herken jij die gedachte ook? En zou je eigenlijk oude gedachten en reacties willen loslaten?

Dat wanneer je toch weer ingaat op de discussie die je stiefzoon of -dochter bij je probeert los te maken. Of dat je weer reageert wanneer je nog zo met je partner had afgesproken dat je het aan hem/haar over zou laten..?

Einde van het jaar is in zicht en dat geeft voor veel van ons een goede reden om eens alles op een rijtje te zetten. Om eens goed naar ons eigen te kijken. Herkenbaar, vindt je ook niet?

“Nog altijd worstel ik hiermee”: was de opmerking die mij client afgelopen week maakte.
Ik stelde haar de vraag wat voor een emoties die worsteling bij haar opwekte waarop ze antwoordt dat ze vooral teleurgesteld was in haarzelf. Natuurlijk irriteerde ze zich ook wel aan haar stiefdochter, maar zij was de volwassene in dit verhaal en daar hoort verantwoordelijkheid bij vond ze. Wat mocht ze van haar, van haar stiefdochter, eigenlijk verwachten? Of lag de verantwoordelijkheid vooral bij haar als stiefmoeder. Maar daar lag nog een worsteling merkte ze al snel tijdens ons gesprek. Want waar lag haar verantwoordelijkheid als stiefmoeder dan precies? De verantwoordelijkheid als moeder wist ze maar al te goed. Alleen was de rol als stiefmoeder niet hetzelfde......als deze niet hetzelfde voelt, omdat het niet je eigen kind is, waarom handel ik dan wel alsof het mijn eigen kind is?

Ik merk dat dit een worsteling is die door veel stiefmoeders/ ouders wordt ervaren. Dat je wel weet dat het niet je kind is of je kinderen niet zijn, toch behandel je ze soms wel als eigen.
Wat ik dan ook veel terugkrijg is dat er geen verschil gemaakt mag worden tussen de verschillende kinderen, want iedereen is gelijk, toch?

Waarom doen we dat eigenlijk? En is dat wel zo? Want als je sec naar de opvoedingsachtergronden kijkt van de verschillende gezinnen die zijn gaan samengegaan, zijn die verschillen vaak best groot. Waren de regels in de oude situatie anders, zijn de ideeën over hoe op te voeden soms ook nog eens heel verschillend.
Verschillen worden dan het liefst genegeerd en neemt vaak een ouder de leiding wat betreft de opvoedingsregels, structuur in huis en aanpak. Oude regels en aanpak wordt het liefst uitgewist, want nieuwe start, nieuw begin, daar horen nieuwe regels bij.

“Ja, hier doen we het nu zo. Is misschien anders dan bij je moeder, maar daar moet je maar aanwennen”. Dit is dan eigenlijk de boodschap die je kinderen meegeeft. Dus nu ze moeten wennen aan het feit dat hun ouders niet meer bij elkaar wonen, soms beide ouders, een nieuwe vriend/vriendin heeft, ze in een ander huis wonen en ze ineens ook nog te maken krijgen met het samenwonen met nog meer broertjes/zusjes. Is de manier waarop het in huis gaat ook nog eens veranderd.

Dit kan onveiligheid met zich meebrengen. Dat je ineens dingen niet meer mag, anders moet eten, er ineens hele andere regels gelden. Onzekerheid kan dit veroorzaken bij kinderen, maar zeker ook opstandigheid of andere zichtbare gedragsveranderingen. Dit veroorzaakt onrust en chaos. Dit wil je toch niet?

Is het dan misschien een idee om eens samen stil te staan bij hoe het vroeger ging, in de situaties met jullie exen? Hoe deden jullie het toen met de kinderen en waar zijn dus de kinderen aan gewend?
Zie je dan verschillen? En mogen die verschillen er ook zijn?
Probeer niet op 1 lijn te komen, maar juist een nieuwe lijn te creëren waar de verschillen er mogen zijn. Zichtbaar voor iedereen, bespreekbaar en accepteren.

Dus alles even op een rijtje:

- Wees nieuwsgierig naar hoe het was, naar elkaars oude situatie

- Deel je voornemens met elkaar, met je partner

- Probeer te accepteren dat er verschillen blijven, mag toch ook?

Bovenal is het belangrijk dat je kunt genieten. Lukt even niet om met z'n allen te genieten? Pak dan gewoon even je eigen moment. Want wanneer jezelf meer geniet, krijg je energie en dat straal je dan ook uit!!

Dussss, geniet,

Fijn weekend, Liefs Saskia

Loslaten wat niet van jou is!

Mon, 16 Aug 2021 18:04:40 GMT

En dan ineens gaan ze niet meer mee, de pubers.....

En dan ineens gaan ze niet meer mee, de pubers.

Afgelopen jaar al gingen 2 van de 3 oudsten niet meer mee op vakantie. Puur omdat ze er geen zin meer in hadden en liever alleen met vrienden wilden gaan. Mooi vond ik dat, mooi om ze te zien opgroeien als kleine volwassenen die steeds meer hun eigen dingen gaan doen. Werken aan hun eigen toekomst. Dit door eigen keuzes te maken en door steeds meer met eigen vrienden en steeds minder tijd met ons doorbrengen. Maar zeker ook mooi dat ik daardoor meer tijd kreeg voor mezelf, mijn man en onze zoon. Dit gaf rust, alleen zit hier ook meteen de moeilijkheidsgraad.

En toen werd het dit jaar nog weer anders. Ineens gingen ze alle 3 niet meer mee. Want er moet gewerkt worden en de planning was zo dat ook zij, de jongste van de 3 oudsten, niet mee kon dit jaar.

Wauw dacht ik, we gaan dus nu eigenlijk voor het eerst echt met ons eigen gezin op vakantie. Dit maakte mij blij en gaf me rust met meteen dat dubbele gevoel erbij. Die extra moeilijkheidsgraad.

Laten we eerlijk zijn. Activiteiten gedurende de vakantie bedenken voor verschillende leeftijden is best ingewikkeld. Je wilt, nou ja ik, wil het graag iedereen het na het zin maken. Ervoor zorgen dat iedereen het leuk heeft, dat iedereen tijd voor zichzelf heeft want we hebben tenslotte vakantie. Ja en dat is gewoon hard werken, herken je dat?

Ieder jaar nam ik me wel voor hoor, ik ga het anders doen en plan niet alles om iedereen heen maar ze passen zich ook maar aan, aan mijn planning en wensen.

Maar startte ik hiermee niet al een klein beetje het loslaten?

Hoe werkt dat eigenlijk bij kinderen die niet van jou zijn, maar waar je wel bij voelt dat ze bij je horen? Want zo voelt het voor mij. We hebben geen bloedband samen, want ze zijn niet biologisch van mij. Wel heb ik de afgelopen 10 jaar voor ze gezorgd, grotendeels met ze gewoond omdat ze ongeveer de helft van de tijd bij ons zijn en ik ze heb zien groeien, ontwikkelen, zien vallen en heb zien opstaan.

Ja, doordat ik veel tijd met ze heb doorgebracht, geïnvesteerd heb in tijd met hun, is er een band ontstaan. En door die band die er is ontstaan tussen de kinderen van mijn man en mij maakt dat ik het dus ook lastig vind om ze los te laten. Ik ben oprecht van ze gaan houden.

En al voelt mijn band anders dan de band die ik heb met mijn eigen zoon, de band met de 3 is sterk, erg sterk. En nu merk ik dus dat deze band sterker is dan ik had gedacht. Dit is wat ik bedoelde met de hiervoor genoemde moeilijkheidsgraad.

Nu ik met m’n eigen gezin op vakantie ben, wil ik gewoon graag ook de andere kids onderdeel van deze vakantie laten zijn. Hoop ik dat ze toch nog langskomen, stuur ik ze tussendoor foto’s van hoe we het hier hebben en vraag ik hoe het met ze gaat.

Ook al weet ik dat het goed is ze te laten en hun eigen pad te laten kiezen, toch ben ik bang ze te kort te doen en denk ik steeds aan of ik dit ook zou doen als ze erbij zouden zijn geweest.

Nee, is het antwoord heel eerlijk, omdat het gewoon anders is nu zo alleen met ons 3. Natuurlijk gewoon in aantal al. Wat maakt dat we er nu sneller voor kiezen een terrasje te pakken of ergens te gaan eten. Maar ook wordt er gewoon gekookt en halen we boodschappen om niet steeds buiten de deur te hoeven halen en eten. Zo zitten we gewoon niet in elkaar en vinden het ook veel te leuk om samen te koken.

Dus eigenlijk kan ik concluderen dat het inderdaad heel lastig is om kinderen los te laten, ook als ze niet van jou zijn. Dat dit niet per se te maken heeft met de bloedband, maar alles te maken heeft met de band die je met hen hebt opgebouwd. En de band kan dan zo sterk voelen, bijna alsof het je eigen zijn.

Dus schroom je niet tegen ze te zeggen dat je het heerlijk vindt dat ze eigen keuzes maken, je ze zal steunen en er voor ze wilt zijn. Maar dat de momenten dat ze er niet zijn en zeker zo’n eerste vakantie als onze eerste vakantie zo alleen zonder de oudsten, je ze gewoon erg hebt gemist!

Liefs Saskia

Op vakantie met je Samengestelde Gezin

Sun, 04 Jul 2021 20:31:15 GMT

Op vakantie met mijn samengestelde gezin - Durf jij het aan?

Mijn allereerste keer.
Een vakantie om nooit meer te vergeten, mijn allereerste vakantie samen met mijn inmiddels man en zijn 3 kinderen.

Want oh wat had ik er zin in. Beelden uit mijn eigen kindertijd kwamen omhoog en stond dan ook op de bewuste vertrek ochtend, eigenlijk midden in de nacht, net als mijn moeder vroeger deed, eieren te bakken. Zoals het hoorde, toch? Maakte ik brood voor iedereen, ging er drinken en lekkere koekjes in de tas en voor ons natuurlijk koffie! Maar ik had me nooit afgevraagd wat eenieder ervan vond. Want tijdens de eerste pitstop kwam er klachten. Of ik toch geen boterham met duo pasta had?

Auto inpakken, kids wakker maken en laten plassen en we konden gaan.......hup naar Frankrijk. Daar waar we een chalet hadden gehuurd op een kleine camping met een zwemvijver. Ja, we wisten bij het boeken alleen niet dat het om een visvijver zou gaan ipv zwemvijver, klein communicatiefoutje.

Plannen gemaakt? Nee. Vooraf ervaringen uitgewisseld over eerdere vakantie? Nee. Verwachtingen uitgesproken naar elkaar? Nee.

Zoals wij beide zijn, we gingen gewoon. En ach, wat kan er nou gebeuren?

Dit was een vakantie waarvan ik bij thuiskomst bij moest komen en het allerliefst een relax vakantie voor 2 had willen boeken....pfff wat was dit hard werken, met kinderen op vakantie.

Want nooit eerder was ik met kinderen op vakantie geweest, laat staan met kinderen van een ander. Het jaar daarvoor bijvoorbeeld, was ik met vriendinnen naar Spanje met de auto, 180graden anders.

Hoe had ik het mij dan voorgesteld? Nou ja, eigenlijk best relax. Gezellig in de auto, ieder om de beurt zijn/haar muziek, lekker pauzeren met lekkers en af en toe een extra plaspauze. Had toch echt geen rekening gehouden met kinderen die achterin uit verveling elkaar te lijf zouden gaan? En dat we met enige regelmaat de vraag gesteld kregen: “is het nog ver?” Ja natuurlijk is het nog ver, we gaan naar f##### Frankrijk. We hadden er natuurlijk voor kunnen kiezen om in 2 auto’s te gaan, maar ja dat is achteraf, nooit eerder bij stil gestaan.

Bij aankomst wat het een heerlijk kneuterige camping, maar ja nou niet echt een camping waar de kinderen andere kinderen konden ontmoeten. Niet echt over nagedacht eigenlijk. Ja, en dat betekent natuurlijk dat er regelmatig een beroep op je wordt gedaan en dat je toch ook wel een soort van dagplanning moet hebben. Echt tijd voor mezelf, nee die was er niet. Ja s ’avonds wanneer de kinderen eindelijk op bed lagen en je eigenlijk te moe bent maar perse het moment wil pakken samen omdat je dan eindelijk even alleen bent met elkaar.

Nou denk je misschien wel: “aaaaahhhhhh echt vreselijk, mij niet gezien” of “nee, dit zal mij niet overkomen, want kinderen bij ons zijn zo anders”

Ja, dat kan natuurlijk! Maar ik heb ook hele mooie herinneringen aan deze vakantie hoor!

Namelijk de gezichten toen ik ze alle 3 een eigen wegwerpcamera gaf en ze hun eigen vakantie mochten fotograferen! Ja, ze bestaan nog steeds, misschien een beetje prijzig, maar zo maken ze wel een geheel eigen verhaal en dat is zo leuk om terug te kijken. Verder deden we veel spelletjes en doordat je veel tijd met elkaar doorbrengt, toen nog zonder al te veel beeldschermen, leer je elkaar ook echt wel kennen. Dit wanneer jij je hiervoor openstelt.

En ondanks de kleine kneuterige camping met weinig gasten stond er nog een Nederlands stel met kinderen op deze camping en het klikte erg leuk met elkaar. Dat we zelfs nog na de vakantie een aantal momenten samen hebben afgesproken!

Al met al is het een vakantie geworden om nooit meer te vergeten en er tegelijk erg veel van heb geleerd als persoon, als stiefmoeder en ook als samengesteld gezin! Want onze volgende vakantie zouden we toch echt anders organiseren.

Mijn tips?

Deel met elkaar je vakantieverwachtingen
Plan me-time in
Heb je zelf ook kinderen, breng ook apart van elkaar tijd door met eigen kinderen
Plan de reis naar de bestemming
Reis je met de auto? Overweeg om ieder met een eigen auto te gaan
Weet elkaars vakantie wensen
Laat bijvoorbeeld om beurten de kinderen een activiteit organiseren met de ouder of stiefouder

Denk je na het lezen nog steeds; aaaaaaahhhhhh help?

Bel of mail gerust om een afspraak te maken, gaan we er samen voor zorgen dat jullie vakantie met een relax gevoel begint ipv stress.

Warme groet,

Saskia Wilens

“Maak werk van je Samengestelde Gezin”

0614277311

info@mijnnieuwegezin.nl

Vaderdag - Mag ik vader zijn?

Sun, 20 Jun 2021 18:27:12 GMT

Wat betekend Vaderdag voor jou?

Vaderdag, mag jij de vader zijn die je wilt zijn?

Het raakt me wanneer ik, in de zaterdageditie van de Tubantia, lees over vaders die maar blijven vechten om het recht hun kinderen te mogen zien. Ja, leest het goed, mogen zien.

Wat mij dan het meeste raakt is dat je dus een vader bent, je kinderen uit liefde hebt mogen krijgen samen met de vrouw waar je, in ieder geval op dat moment, van hebt gehouden. Of misschien nog steeds wel.

Ik lees dan dat het grootste percentage kinderen na een scheiding groten deels bij hun moeder woont en dat dus veel kinderen hun vader gedurende hun leven nadat hun ouders (besluiten) uit elkaar te gaan alleen in het weekend zien. Nu ik dit zo opschrijf doet het me pijn. Pijn dat het dus blijkbaar normaal is dat kinderen hun vader weinig zien als ze scheiden.

Dit brengt me terug naar een aantal jaren terug waarin ik met een kennis sta bij te kletsen. Maar eigenlijk merk ik om mij heen dat het nog altijd speelt. Ze vraagt me hoe het nu thuis is, zo met de kinderen van een ander. “Eigenlijk best goed”; antwoord ik en vertel haar over de omgang. Toen was de omgang net veranderd van om het weekend + de dinsdag na school bij ons en dan de volgende dag na school weer naar moeders. Nieuwe omgang om het weekend + ma en di bij ons, dan wo na school naar moeders.

“Oh”; zegt ze. “Dat is toch beste wel vaak, dat ze naar hun vader gaan. Normaal is het toch alleen om het weekend?”. Haar opmerking irriteerde me en werd er boos om. Want hoezo is het vaak dat kinderen van de 7 dagen dat een week heeft er de ene week 4 zijn en de andere week 2?

Toen al, en eigenlijk nog steeds, frustreert het mij dat wij als maatschappij het blijkbaar heel normaal vinden dat kinderen na hun scheiding 80% van hun tijd doorbrengen bij hun moeder en maar 20% bij hun vader? En het dan raar vinden dat kinderen hun vader ontgroeien? En zich meer hechten aan de nieuwe partner van moeder?

De zullen vaders bij zitten die dit misschien willen? Oké, dat kan, alleen vind ik daar wat van maar dat laat ik bij mij en accepteer dat dit zo kan zijn.

En dat er allerlei praktische problemen meespelen dat kinderen alleen hun vader in het weekend kunnen zien? Hier is een oplossing voor te bedenken, toch? In samenwerking met werkgevers moet het toch mogelijk zijn dat we kinderen meer aandacht gunnen met hun vader? Dat we meer naar een eerlijke verdeling willen zodat beide ouders de dagelijkse rompslomp ervaren waar kinderen zich ontwikkelen naar pubers, jongvolwassen om vervolgens misschien zelf wel ouder te worden. Dat kinderen ook na een scheiding opgroeien met beide ouders!

Mijn eerste Vaderdag zonder mijn eigen vader. Maakt dat ik het belangrijker vind dan ooit om Vaderdag te eren. Dat kinderen Vaderdag hebben met hun vader. En zeker dat wij ons als maatschappij bewust worden van het belang van dat kinderen opgroeien onder de vleugels van hun beide ouders!!

Lieve groet,

Saskia

Welke stiefmoeder ben jij op Moederdag?

Tue, 04 May 2021 20:46:14 GMT

Moederdag 2.0

Moederdag komt er weer aan. Brengt dit kriebels met zich mee of krijg je er juist buikpijn van?

Ben jij een stiefmoeder die juist graag haar aandacht wil op Moederdag omdat jij er tenslotte het hele jaar er voor ze bent geweest en voor ze hebt gezorgd. Ja oké, alleen als de kinderen het echt willen.... Maar het liefst heb je dan wel dat je man ervoor zorgt dat zijn kinderen toch ook wel iets voor je maken of voor je kopen. Want anders ben je teleurgesteld, toch?

Of ben jij juist een stiefmoeder die niks verwacht? Alles mag en niks hoeft? Natuurlijk waardeer je wanneer ze iets voor je maken of kopen, maar nee joh ik ben toch niet jullie moeder? En je wil meteen weten wat ze voor hun moeder hebben gemaakt.

Dan zijn er natuurlijk ook de stiefmoeders die niks met Moederdag hebben. Omdat ze zelf geen moeder zijn. En die dag iets leuks willen doen met hun eigen moeder. En die dag dus juist zien als een dag zonder kinderen. Dus de kinderen zijn bij hun moeder.

Alles is goed he! Dit alleen wel wanneer je het uitspreekt met je partner. Er geen verwachtingen bij hebt naar de kinderen toe. Of je nou wel of juist niet iets van ze verwacht. Want wat nou als je zelf niks geeft om Moederdag, maar de kinderen komen met een zelf gemaakt knutselwerkje, of een eigen uitgekozen cadeautje, mag dat er dan zijn?

Want natuurlijk ben jij, net als ik, er geweest voor de kinderen en heb ik mezelf op sommige momenten, of misschien wel op veel momenten, opzij geschoven. Dan koos ik ervoor iets leuks te gaan doen met de kinderen in plaats van iets voor jezelf. Of het moment dat ik instemde met het feit dat ons weekendje na lang wachten maar weer uitgesteld moest worden na voor alsnog onbekende datum.

Verwachtingen weten van elkaar en dit ook uitspreken maakt dat je elkaar beter gaat leren kennen. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, toch?

In mijn eigen situatie heb ik het altijd als een eer gevoelt, wanneer ze iets voor me maakten. Met cadeautjes heb ik nog altijd wel moeite. Lief bedoelt, dat zeker, alleen ben ik het niet gewend. Van huis uit deden we niet aan cadeautjes, je maakt iets en deed ook gewoon jaren niets. Niets dan een bloemetje, dat dan weer wel. Ik wil de kinderen niet teleurstellen, maar ze het gevoel geven dat alles goed is. Gemaakt, gekocht, vergeten of niets willen, alles is goed en alles mag.

Ik ben trots op mijn stiefkinderen, hoe ze het toch maar doen, hoe zij dealen met de 2 huizen waar ze in wonen. Waar het overal weer een beetje anders is. Ik heb 3 fantastisch lieve stiefkinderen, ik ben een trotse stiefmoeder. Zeker geen boze hoor, niet altijd even makkelijk, ik doe mijn best!

Zou je na het lezen van deze blog wel meer willen weten over het stiefmoederschap? Of roept dit vragen bij je op als je dit lees?

Mail naar info@mijnnieuwegezin.nl en maak gebruik van de gratis Thuis Tip gesprek

of bel me voor een afspraak op 0614277311

Warme groet,

Saskia

Hadden jullie een plan voor je ging samenwonen?

Tue, 09 Feb 2021 09:34:14 GMT

Hadden jullie een plan voor je gingen samenwonen?

Hoe het bij ons begon..

Toen ik mijn huidige man en zijn 3 kinderen leerde kennen was ik niet eerder bewust in aanraking geweest met een samengesteld gezin. Onbekend was het voor mij en ook voor mijn man en zijn kinderen. Precies dat heeft ertoe geleid dat we eigenlijk maar wat deden. Vanuit onze allerbeste bedoelingen, met mijn hulpverleningsachtergrond en ervaring met het werken met gezinnen. En ook mijn man deed wat hij dacht dat goed was.

We bespraken het een en ander. Dit alles vanuit ons gevoel, vanuit onze ervaring.

Ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat vanuit je gevoel iets doen niet goed is. Mijn ervaring in ons samengesteld gezin is alleen dat wat wij vanuit ons gevoel deden, niet voldoende was. Er was een groot gemis aan kennis. We wisten bijvoorbeeld helemaal niet wat nou precies een samengesteld is. En hoe andere samengestelde gezinnen de dingen deden wisten we al helemaal niet. Steeds vaker miste ik informatie over waarom het nou zoveel lastiger was om een samengesteld gezin te zijn tegenover het zijn van een kerngezin. En wat maakt nou dat ik minder van de kinderen kon hebben dan mijn man? Het feit dat ik het heerlijk vond en nu nog vindt dat de kinderen ook deels bij hun moeder wonen, en dus niet altijd bij ons zijn, durfde ik heel lang niet uit te spreken. Nu wel. Puur omdat ik weet dat dit gevoel er mag zijn en ik snap nu ook waar dit gevoel vandaan komt.

Iets in mij raakte mij

Na de geboorte van onze zoon stond de wereld weer opnieuw op z’n kop. Mijn gevoelens gingen alle kanten op. Ik beschermde mijn kind. En wanneer er een meningsverschil ontstond rondom de opvoeding van onze zoon schoten meteen de klauwen uit mijn handen. Gedachten kwamen op als: “Dit is mijn kind, jij hebt die van jou”. Gedachten waar je op zo’n moment natuurlijk helemaal niks mee kunt, maar ze waren er wel. Pas toen ik me meer ging verdiepen in waar dit soort gedachten vandaan komen, kon ik ze plaatsen en kon ik ze ook bespreekbaar maken.

In mijn verdiepings- en zoektocht naar theorie kwam ik in aanraking met het Stiefplan. Op een praktische manier jouw samengesteld gezin in kaart brengen. En ook waarin je afspraken en wensen met elkaar bespreekt over hoe jij jullie samengestelde gezin ziet. Dit zet je vervolgens in een plan, het stiefplan.

De oplossing?

Een prachtig concept waar ik ook mee wilde kunnen werken. Wat heeft gemaakt dat ik de opleiding ben gaan doen tot Stiefplancoach.

Tijdens de opleiding hoorde ik voor het eerste de verontrustende cijfers, dat maar liefst 50% van de samengestelde gezinnen binnen 2 jaar uit elkaar gaan...... en wist je dat het samenstellen van een gezin, van 2 verschillende gezinssystemen wel 7 jaar kan duren? Het stiefplan helpt het gesprek aan te gaan over zaken waar je het niet snel over zult hebben. Het heeft ook ons geholpen. Want wat mijn man precies verwachte van mij als stiefouder, dacht ik te weten maar was eigenlijk nooit echt besproken. Door het concreet te maken wisten we meer wat we aan elkaar hadden. Deze duidelijkheid gaf rust. Mooi ook dat het mij heeft laten zien dat een andere opvoedingsstijl niet per definitie beter of slechter is. Het heeft er juist voor gezorgd de verschillen worden besproken en staan dan ook meer open voor de verschillen.

Hoe werkt zoiets dan?

Na een kennismaking met uitleg over het stiefplan maken we afspraken om vervolgens aan de slag te gaan. Je hebt een boek, een werkmap en 6 tot 8 keer komen we bij elkaar.

Het boek; “Hoe maak je een succes van je nieuwe gezin” wat erbij hoort om een mooi stiefplan te kunnen maken is een boek dat in samenwerking met verschillende (stief)ouders door de auteurs Corrie Haverkort & Marlijn Kooistra-Popelier is geschreven. Je leest tips en tools en er wordt aandacht besteed aan de kenmerken die herkenbaar zijn voor ieder samengesteld gezin:

De stiefouder voegt iets toe
Ex-partner blijven samen ouders
Bloedband en stiefband naast elkaar
Twee culturen bij elkaar
Wonen in twee gezinnen
Een achtergrond van verlies
Meerdere loyaliteiten naast elkaar

Aan de slag

Het werkboek wordt gebruikt om de verschillende afspraken en wensen in uit te werken. In de verschillende sessies waarin we bij elkaar komen wordt er samen gekeken en gesproken over hoe je dit in je eigen samengestelde gezin werkt. Om op deze manier tot een gezamenlijk plan te komen, jullie eigen Stiefplan.

Normaliter zou ik bij jullie aan huis komen. Helaas nu in Corona tijd vindt niet iedereen dit prettig of heeft niet de ruimte om afstand te kunnen houden. Dan zouden we samen online aan de slag kunnen gaan. Dan zorg ik dat jullie het boek en de werkmap aan huis wordt bezorgd. Dan ontmoeten wij elkaar online!

Roept dit vragen op en/of wekt dit je interesse? Neem gerust contact met me op,

Warme groet,

Saskia

info@mijnnieuwegezin.nl of bel 06-14277311

Samen verder

Thu, 03 Dec 2020 10:28:36 GMT

En toen in eens werden we een samengesteld gezin

De start

Een nieuwe relatie, een nieuwe liefde. Het begin van iets nieuws, iets moois!

Je besluit te gaan samenwonen en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. De kinderen hebben het erg leuk samen en kennen elkaar bij wijze al van school! Niets lijkt jullie geluk in de weg te staan.

Dat is ook wat ik jaren geleden dacht. De liefde voor kinderen, het werken met gezinnen maakte dat ik dacht; "Dat gaat helemaal goed komen". Het is al weer 10 jaar geleden dat ik mijn man leerde kennen. Na een aantal maanden leerde ik voorzichtig aan zijn kinderen kennen en waren we vaker samen. Heel graag wilde we bij elkaar zijn, maar ook niet te snel want we wilde de kinderen niet belasten met onze liefde maar de liefde juist positief aanwezig laten zijn. Naast dat we leuke dingen met z'n tweetjes deden, deden we ook vaker dingen met ons vijven, ons allen. "Komt Saskia nu bij ons wonen?" was een vraag van 1 van de kinderen. Papa ging ook de vragen stellen, als: "Wat zou je er van vinden als Saskia hier bij ons komt wonen" en "Zou je het leuk vinden wanneer Saskia hier vaker is". Want heel belangrijk vonden wij en dat vinden we nog altijd dat het positief moet werkt tussen mij en zijn kinderen. En we dachten dat wanneer we de kinderen soort van om toestemming vragen, dan zit het wel goed! Of toch niet....? Want waar moet je allemaal rekening mee houden? En wanneer kun je nou gaan samenwonen? Ingewikkelde vragen waar we, toen wij zijn gaan samenwonen ,nooit echt bij stil hebben gestaan. Hadden we ons wel voldoende voorbereid?

Bijna de helft van de gezinnen Dat het belangrijk is om je goed voor te bereiden op het samenvoegen van 2 gezinnen blijkt wel uit de cijfers dat gemiddeld de helft, 40 % tot 60 %, van de samengestelde gezinnen binnen 2 jaar weer uit elkaar gaat. En toch stappen we als nieuwe liefdes met kinderen veelal zonder veel voorbereiding in een nieuwe relatie. Het antwoord wat ik van veel stellen terug krijg is dat "het zal wel los lopen", "we zijn kinderen gewend", "onze opvoedingen liggen best dicht bij elkaar", "waar er 2 lopen, kunnen er ook wel 4 of 5 lopen, toch?".

Van 2 gezinnen apart naar samen En het liep bij ons, in eerste instantie ook wel los. E r waren geen grote obstakels of moeilijkheden waar we tegenaan liepen. De communicatie met de ex verloopt dan wel niet altijd goed. Hoe lastig voor mij ook, dit is wat ik altijd bij mijn man heb gelaten. Ik zal hier later, in een blog, nog wel eens op terug komen!

Wel kwamen er naarmate ze ouder werden steeds meer verschillen tussen mijn eigen ideeën over opvoeding en over die van mijn man. De kinderen kwamen op een gegeven moment vaker bij ons. Hierover overlegde we wel samen maar hoe we de rollen bij ons thuis verdeelde, wie deed nou wat met de kinderen? Daar hadden we het nooit specifiek over gehad. Ik weet nu dat het anders kan en dat had het niet alleen voor mij en mijn man, maar was het vooral ook voor de kinderen een stuk rustiger gegaan. Maar hoe was het bij ons dan?
Grof weg was het bij ons dat papa bepaalde hoe laat ze naar bed moesten, rondom school en contact met mama was de taak van mijn man. Ik als stiefmoeder nam al snel de rol aan van een soort van moeder. Ik deed maar wat. Tenslotte had niemand ons verteld hoe! Die rol aannemen gebeurde heel geleidelijk, stilletjes en vooral ook zonder overleg. Het gebeurde gewoon. Wat ook weer linkt aan verschillende onderzoeken, dat vooral de stiefmoeders hun rol al snel gaan zien als diegene die de zorg gedeeltelijk zal moeten doen. Want je wordt de vrouw des huizes, en ja die zorgt als een moeder voor haar kroost. Of het kroost nou van haar is of niet, dat doet er even niet toe. Nu chargeer ik misschien wel een beetje en lijkt het of het in ieder nieuw samengesteld zo gaat. Nee, dat denk ik niet. Wel weet ik dat dit iets is waar stiefmoeders erg goed in zijn, ik in ieder geval wel. Het willen zorgen voor de kroos alsof het hun eigen is.

Dynamiek binnen SG of 2 opvoedstijlen in 1 huis

Wat ingewikkeld is het, complex en hard werken en ook mooi tegelijk! Nu hoor ik je denken: Ieder gezin heeft wel eens wat, overal is het wel eens complex, "Opvoeden is nou eenmaal soms ingewikkeld". En dat klopt natuurlijk. Alleen het grootste verschil is dat wanneer je het hebt over een kern gezin, je te maken hebt met een veel kleiner systeem dan wanneer je kijkt naar een samengesteld gezin. Wat weer maakt dat je als ouder en als kind alleen al hierdoor met veel meer partijen te maken hebt. Veel meer omstandigheden waar je mee te maken krijgt. En als kind krijg je te maken met veel meer en vaak ook hele verschillende nieuwe regeltjes en tradities.

Wie doet wat, wie heeft welke rol en bij wie mag ik wat....?

Mijn man en ik kwamen er achter dat onze opvoedingsstijlen en daarbij ook onze eigen opvoedingsachtergrond erg van elkaar verschilde. Dit botste toen en nu soms nog. Niet alleen mijn man en ik verschillen. Ook bij 'het andere huis', bij de moeder van de kinderen, zijn er verschillen. Alles bij elkaar veel verschillen waar je het als kind maar mee te doen hebt.

Naast dat het belangrijk is om als ouder te blijven communiceren met het 'andere huis', is het van belang in je eigen huis met je partner te blijven praten over de verschillen, over jullie ideeën en over je eigen achtergrond. Dit is voor ons een hele worsteling geweest.

Praktische ondersteuning

Het was mooi geweest wanneer we een plan hadden en niet alles zelf hadden hoeven uitvogelen.

Om die reden ben ik gaan zoeken naar hoe ik anderen zou kunnen ondersteunen in hun zoektocht.

Tijdens mijn opleiding tot stiefplancoach leerde ik werken met het stiefplan! Een praktisch inzetbaar plan waar je als ouder en stiefouder mee kunt werken. Verschillende onderwerpen staan beschreven waar je samen afspraken over maakt. Dit van praktische aard maar ook zeker over het emotionele stuk. "Wat heb jij van die ander nodig?"
Een prachtig plan waarvan ik kan zeggen; "Als ik dit van te voren had gedaan, was het zoveel makkelijker geweest..."

Roept dit vragen op? Mail gerust en dan kunnen we samen kijken wat helpend kan zijn in jullie situatie!!

3e00a37b

Vakantieplannen

Vakantie met je samengestelde gezin: ontspannen… of een

uitputtingsslag?

Annemarie haar verhaal

Dit keer wil Annemarie het anders doen.

1. Praat vóór de vakantie over verwachtingen

2. Maak samen een plan

Reizen met toestemming

Toestemming - reizen met minderjarigen naar het buitenland

Activiteiten in Twente

VETTT leuke activiteiten site

Alleen, maar toch ook samen

Ieder zijn of haar ding en toch samen

De verschillende fasen van het samengestelde gezin

Ik neem je graag mee door die verschillende fasen �� van een samengesteld gezin Met een knipoog én een traan uit eigen ervaring gecombineerd met ervaringen van andere stief, lief en bonusouders

0. De Informatiefase –Voor je verliefd wordt

1. De Verliefdheidsfase – Roze wolken én vergeten schaduwen

2. De Samenstelfase – Het echte begin

3. De Ontdekkingsfase – Van vreemden naar 'intieme vreemden'

4. De Overlevingsfase – Stormachtige tijden

5. De Erkenningsfase – Het moet anders

6. De Waarderingsfase – Parels aan je ketting

Stief-wijzer

Stief -

wijzer

Tips bij dit boek

Vakantie; Gaan we alleen of met ons allen

Ga je alleen met je kind(eren) of gaan jullie met z'n allen?

Je hoeft het niet alleen te doen

Je hoeft 't niet alleen te doen

Tips bij dit boek

Mijn verlies

Verlies na een scheiding, mijn verlies....

De Helft van Mij

DE HELFT

VAN MIJ

Tips bij dit boek

Ouderschap na een scheiding, mijn eigen ervaring

.......mijn ervaring

Het dubbelfeest van Gaaiker

Dubbel feest voor Gaaiker

Tips bij dit boek

Tuindorpbad Hengelo

Opening nieuwe seizoen & 100 jaar bestaan

De mijne zijn de liefste

De mijne zijn de liefste

Tips bij dit boek

Nieuwe voornemens van de stiefmoeder/ ouder.......

W elke voornemens neem jij je vaak voor?

Loslaten wat niet van jou is!

En dan ineens gaan ze niet meer mee, de pubers.....

Op vakantie met je Samengestelde Gezin

Op vakantie met mijn samengestelde gezin - Durf jij het aan?

Vaderdag - Mag ik vader zijn?

Wat betekend Vaderdag voor jou?

Welke stiefmoeder ben jij op Moederdag?

Moederdag 2.0

Hadden jullie een plan voor je ging samenwonen?

Samen verder

En toen in eens werden we een samengesteld gezin

Ik neem je graag mee door die verschillende fasen �� van een samengesteld gezin
Met een knipoog én een traan uit eigen ervaring gecombineerd met ervaringen van andere stief, lief en bonusouders