door Saskia
•
21 juni 2026
Vaderdag raakt me ieder jaar opnieuw Vaderdag. Mijn zoon is vandaag bij zijn vader. En dat voelt voor mij als een fijne plek voor hem om vandaag te zijn. en toch merk ik dat Vaderdag mij ieder jaar raakt. Misschien omdat mijn vader er niet meer is. Misschien omdat ik als gescheiden moeder weet hoe het is om bijzondere dagen soms niet samen met je kind door te brengen. Of misschien omdat het gemis op dit soort dagen net wat voelbaarder is. Ik gun mijn zoon een fijne dag met zijn vader en ik weet dat hij het fijn heeft. En tegelijkertijd voel ik dat ik mijn eigen vader mis. Dat is misschien wel iets wat scheiden en verlies met elkaar gemeen hebben. Er kunnen meerdere gevoelens naast elkaar bestaan. In mijn werk spreek ik regelmatig vaders die zoeken naar hun plek na een scheiding. Vaders die betrokken willen zijn. Die niet alleen de leuke momenten willen meemaken, maar ook de gewone dagen. De dagen waarop er huiswerk gemaakt wordt, verhalen verteld worden en het leven zich afspeelt. En misschien is dat wel waar Vaderdag voor mij over gaat. Het gaat wat mij betreft niet over cadeautjes of ontbijtjes op bed. Maar over aanwezig mogen zijn in het leven van een kind. Over een kind dat weet: mijn vader is er voor mij. Op zijn manier. En vandaag denk ik ook aan stiefvaders. Aan de mannen die bewust kiezen voor een partner met kinderen. Die meehelpen, meedenken, ondersteunen en ondertussen zoeken naar hun eigen plek binnen een gezin. Sommigen hebben zelf kinderen. Anderen niet. Juist die laatste groep zie ik soms worstelen op dagen als vandaag. Want waar hoor je eigenlijk op Vaderdag? Je bent geen vader van het kind, maar vaak ook veel meer dan alleen de partner van een ouder. Een kind heeft maar één vader. Dat maakt de betrokkenheid van een stiefvader niet minder waardevol. Je hoeft geen vader te zijn om van betekenis te zijn in het leven van een kind. Soms zit die betekenis juist in de kleine dingen. Er zijn. Luisteren. Belangstelling tonen. Geduld hebben. Steeds opnieuw aansluiten. Niet als vervanging van een vader, maar als een extra, als aanvulling en misschien wel een belangrijke volwassene mogen zijn in het leven van een kind. Vandaag denk ik aan alle vaders. Aan de vaders die hun kinderen om zich heen hebben. Aan de vaders voor wie dat niet vanzelfsprekend is. Aan de stiefvaders die hun plek zoeken. Aan de mannen die zorgen, liefhebben, ondersteunen en betrokken zijn. En.... aan mijn eigen lieve vader en luister weer even zijn muziek. Want uiteindelijk gaat Vaderdag voor mij niet over cadeaus. Het gaat over verbinding, over aanwezig zijn. En over kinderen die mogen opgroeien met de liefde van de volwassenen die belangrijk voor hen zijn. Warme groet, Saskia
