Wat betekend Vaderdag voor jou?
Vaderdag, mag jij de vader zijn die je wilt zijn?
Het raakt me wanneer ik, in de zaterdageditie van de Tubantia, lees over vaders die maar blijven vechten om het recht hun kinderen te mogen zien. Ja, leest het goed, mogen zien.
Wat mij dan het meeste raakt is dat je dus een vader bent, je kinderen uit liefde hebt mogen krijgen samen met de vrouw waar je, in ieder geval op dat moment, van hebt gehouden. Of misschien nog steeds wel.
Ik lees dan dat het grootste percentage kinderen na een scheiding groten deels bij hun moeder woont en dat dus veel kinderen hun vader gedurende hun leven nadat hun ouders (besluiten) uit elkaar te gaan alleen in het weekend zien. Nu ik dit zo opschrijf doet het me pijn. Pijn dat het dus blijkbaar normaal is dat kinderen hun vader weinig zien als ze scheiden.
Dit brengt me terug naar een aantal jaren terug waarin ik met een kennis sta bij te kletsen. Maar eigenlijk merk ik om mij heen dat het nog altijd speelt. Ze vraagt me hoe het nu thuis is, zo met de kinderen van een ander. “Eigenlijk best goed”; antwoord ik en vertel haar over de omgang. Toen was de omgang net veranderd van om het weekend + de dinsdag na school bij ons en dan de volgende dag na school weer naar moeders. Nieuwe omgang om het weekend + ma en di bij ons, dan wo na school naar moeders.
“Oh”; zegt ze. “Dat is toch beste wel vaak, dat ze naar hun vader gaan. Normaal is het toch alleen om het weekend?”. Haar opmerking irriteerde me en werd er boos om. Want hoezo is het vaak dat kinderen van de 7 dagen dat een week heeft er de ene week 4 zijn en de andere week 2?
Toen al, en eigenlijk nog steeds, frustreert het mij dat wij als maatschappij het blijkbaar heel normaal vinden dat kinderen na hun scheiding 80% van hun tijd doorbrengen bij hun moeder en maar 20% bij hun vader? En het dan raar vinden dat kinderen hun vader ontgroeien? En zich meer hechten aan de nieuwe partner van moeder?
De zullen vaders bij zitten die dit misschien willen? Oké, dat kan, alleen vind ik daar wat van maar dat laat ik bij mij en accepteer dat dit zo kan zijn.
En dat er allerlei praktische problemen meespelen dat kinderen alleen hun vader in het weekend kunnen zien? Hier is een oplossing voor te bedenken, toch? In samenwerking met werkgevers moet het toch mogelijk zijn dat we kinderen meer aandacht gunnen met hun vader? Dat we meer naar een eerlijke verdeling willen zodat beide ouders de dagelijkse rompslomp ervaren waar kinderen zich ontwikkelen naar pubers, jongvolwassen om vervolgens misschien zelf wel ouder te worden. Dat kinderen ook na een scheiding opgroeien met beide ouders!
Mijn eerste Vaderdag zonder mijn eigen vader. Maakt dat ik het belangrijker vind dan ooit om Vaderdag te eren. Dat kinderen Vaderdag hebben met hun vader. En zeker dat wij ons als maatschappij bewust worden van het belang van dat kinderen opgroeien onder de vleugels van hun beide ouders!!
Lieve groet,
Saskia
Gratis Thuis Tip gesprek
Heb je het gevoel dat je wel wat specifieke tips kan gebruiken die echt van toepassing zijn op jullie thuissituatie? Vraag dan een gratis Thuis Tip gesprek aan.
Het Thuis Tip gesprek is echt bedoeld voor directe actie.
In één sessie nemen jullie mij mee in jullie samengestelde gezin. We bespreken de problemen waar jullie samen het meest tegen aan lopen. Dit kan thuis of bij mij op de praktijk.
Na ons gesprek heb ik voor jullie concrete tips waar je dan ook direct mee aan de slag kunt
voor meer rust en ontlading.
Andere blogs
Vaderdag raakt me ieder jaar opnieuw Vaderdag. Mijn zoon is vandaag bij zijn vader. En dat voelt voor mij als een fijne plek voor hem om vandaag te zijn. en toch merk ik dat Vaderdag mij ieder jaar raakt. Misschien omdat mijn vader er niet meer is. Misschien omdat ik als gescheiden moeder weet hoe het is om bijzondere dagen soms niet samen met je kind door te brengen. Of misschien omdat het gemis op dit soort dagen net wat voelbaarder is. Ik gun mijn zoon een fijne dag met zijn vader en ik weet dat hij het fijn heeft. En tegelijkertijd voel ik dat ik mijn eigen vader mis. Dat is misschien wel iets wat scheiden en verlies met elkaar gemeen hebben. Er kunnen meerdere gevoelens naast elkaar bestaan. In mijn werk spreek ik regelmatig vaders die zoeken naar hun plek na een scheiding. Vaders die betrokken willen zijn. Die niet alleen de leuke momenten willen meemaken, maar ook de gewone dagen. De dagen waarop er huiswerk gemaakt wordt, verhalen verteld worden en het leven zich afspeelt. En misschien is dat wel waar Vaderdag voor mij over gaat. Het gaat wat mij betreft niet over cadeautjes of ontbijtjes op bed. Maar over aanwezig mogen zijn in het leven van een kind. Over een kind dat weet: mijn vader is er voor mij. Op zijn manier. En vandaag denk ik ook aan stiefvaders. Aan de mannen die bewust kiezen voor een partner met kinderen. Die meehelpen, meedenken, ondersteunen en ondertussen zoeken naar hun eigen plek binnen een gezin. Sommigen hebben zelf kinderen. Anderen niet. Juist die laatste groep zie ik soms worstelen op dagen als vandaag. Want waar hoor je eigenlijk op Vaderdag? Je bent geen vader van het kind, maar vaak ook veel meer dan alleen de partner van een ouder. Een kind heeft maar één vader. Dat maakt de betrokkenheid van een stiefvader niet minder waardevol. Je hoeft geen vader te zijn om van betekenis te zijn in het leven van een kind. Soms zit die betekenis juist in de kleine dingen. Er zijn. Luisteren. Belangstelling tonen. Geduld hebben. Steeds opnieuw aansluiten. Niet als vervanging van een vader, maar als een extra, als aanvulling en misschien wel een belangrijke volwassene mogen zijn in het leven van een kind. Vandaag denk ik aan alle vaders. Aan de vaders die hun kinderen om zich heen hebben. Aan de vaders voor wie dat niet vanzelfsprekend is. Aan de stiefvaders die hun plek zoeken. Aan de mannen die zorgen, liefhebben, ondersteunen en betrokken zijn. En.... aan mijn eigen lieve vader en luister weer even zijn muziek. Want uiteindelijk gaat Vaderdag voor mij niet over cadeaus. Het gaat over verbinding, over aanwezig zijn. En over kinderen die mogen opgroeien met de liefde van de volwassenen die belangrijk voor hen zijn. Warme groet, Saskia
Waarom het soms zo ingewikkeld voelt.........
Moederdag
Klaar voor de vakantie?
De verschillende fasen van het samengestelde gezin, ken jij ze al?
Ga je alleen met je kind(eren) of gaan jullie met z'n allen?
Ieder zijn of haar ding en toch samen
Verlies na een scheiding, mijn verlies....
.......mijn ervaring
W elke voornemens neem jij je vaak voor?