Moederdag 2.0

Moederdag komt er weer aan. Brengt dit kriebels met zich mee of krijg je er juist buikpijn van?
Ben jij een stiefmoeder die juist graag haar aandacht wil op Moederdag omdat jij er tenslotte het hele jaar er voor ze bent geweest en voor ze hebt gezorgd. Ja oké, alleen als de kinderen het echt willen.... Maar het liefst heb je dan wel dat je man ervoor zorgt dat zijn kinderen toch ook wel iets voor je maken of voor je kopen. Want anders ben je teleurgesteld, toch?
Of ben jij juist een stiefmoeder die niks verwacht? Alles mag en niks hoeft? Natuurlijk waardeer je wanneer ze iets voor je maken of kopen, maar nee joh ik ben toch niet jullie moeder? En je wil meteen weten wat ze voor hun moeder hebben gemaakt.
Dan zijn er natuurlijk ook de stiefmoeders die niks met Moederdag hebben. Omdat ze zelf geen moeder zijn. En die dag iets leuks willen doen met hun eigen moeder. En die dag dus juist zien als een dag zonder kinderen. Dus de kinderen zijn bij hun moeder.
Alles is goed he! Dit alleen wel wanneer je het uitspreekt met je partner. Er geen verwachtingen bij hebt naar de kinderen toe. Of je nou wel of juist niet iets van ze verwacht. Want wat nou als je zelf niks geeft om Moederdag, maar de kinderen komen met een zelf gemaakt knutselwerkje, of een eigen uitgekozen cadeautje, mag dat er dan zijn?
Want natuurlijk ben jij, net als ik, er geweest voor de kinderen en heb ik mezelf op sommige momenten, of misschien wel op veel momenten, opzij geschoven. Dan koos ik ervoor iets leuks te gaan doen met de kinderen in plaats van iets voor jezelf. Of het moment dat ik instemde met het feit dat ons weekendje na lang wachten maar weer uitgesteld moest worden na voor alsnog onbekende datum.
Verwachtingen weten van elkaar en dit ook uitspreken maakt dat je elkaar beter gaat leren kennen. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, toch?
In mijn eigen situatie heb ik het altijd als een eer gevoelt, wanneer ze iets voor me maakten. Met cadeautjes heb ik nog altijd wel moeite. Lief bedoelt, dat zeker, alleen ben ik het niet gewend. Van huis uit deden we niet aan cadeautjes, je maakt iets en deed ook gewoon jaren niets. Niets dan een bloemetje, dat dan weer wel. Ik wil de kinderen niet teleurstellen, maar ze het gevoel geven dat alles goed is. Gemaakt, gekocht, vergeten of niets willen, alles is goed en alles mag.
Ik ben trots op mijn stiefkinderen, hoe ze het toch maar doen, hoe zij dealen met de 2 huizen waar ze in wonen. Waar het overal weer een beetje anders is. Ik heb 3 fantastisch lieve stiefkinderen, ik ben een trotse stiefmoeder. Zeker geen boze hoor, niet altijd even makkelijk, ik doe mijn best!
Zou je na het lezen van deze blog wel meer willen weten over het stiefmoederschap? Of roept dit vragen bij je op als je dit lees?
Mail naar info@mijnnieuwegezin.nl en maak gebruik van de gratis Thuis Tip gesprek
of bel me voor een afspraak op 0614277311
Warme groet,
Saskia
Gratis Thuis Tip gesprek
Heb je het gevoel dat je wel wat specifieke tips kan gebruiken die echt van toepassing zijn op jullie thuissituatie? Vraag dan een gratis Thuis Tip gesprek aan.
Het Thuis Tip gesprek is echt bedoeld voor directe actie.
In één sessie nemen jullie mij mee in jullie samengestelde gezin. We bespreken de problemen waar jullie samen het meest tegen aan lopen. Dit kan thuis of bij mij op de praktijk.
Na ons gesprek heb ik voor jullie concrete tips waar je dan ook direct mee aan de slag kunt
voor meer rust en ontlading.
Andere blogs

Vaderdag raakt me ieder jaar opnieuw Vaderdag. Mijn zoon is vandaag bij zijn vader. En dat voelt voor mij als een fijne plek voor hem om vandaag te zijn. en toch merk ik dat Vaderdag mij ieder jaar raakt. Misschien omdat mijn vader er niet meer is. Misschien omdat ik als gescheiden moeder weet hoe het is om bijzondere dagen soms niet samen met je kind door te brengen. Of misschien omdat het gemis op dit soort dagen net wat voelbaarder is. Ik gun mijn zoon een fijne dag met zijn vader en ik weet dat hij het fijn heeft. En tegelijkertijd voel ik dat ik mijn eigen vader mis. Dat is misschien wel iets wat scheiden en verlies met elkaar gemeen hebben. Er kunnen meerdere gevoelens naast elkaar bestaan. In mijn werk spreek ik regelmatig vaders die zoeken naar hun plek na een scheiding. Vaders die betrokken willen zijn. Die niet alleen de leuke momenten willen meemaken, maar ook de gewone dagen. De dagen waarop er huiswerk gemaakt wordt, verhalen verteld worden en het leven zich afspeelt. En misschien is dat wel waar Vaderdag voor mij over gaat. Het gaat wat mij betreft niet over cadeautjes of ontbijtjes op bed. Maar over aanwezig mogen zijn in het leven van een kind. Over een kind dat weet: mijn vader is er voor mij. Op zijn manier. En vandaag denk ik ook aan stiefvaders. Aan de mannen die bewust kiezen voor een partner met kinderen. Die meehelpen, meedenken, ondersteunen en ondertussen zoeken naar hun eigen plek binnen een gezin. Sommigen hebben zelf kinderen. Anderen niet. Juist die laatste groep zie ik soms worstelen op dagen als vandaag. Want waar hoor je eigenlijk op Vaderdag? Je bent geen vader van het kind, maar vaak ook veel meer dan alleen de partner van een ouder. Een kind heeft maar één vader. Dat maakt de betrokkenheid van een stiefvader niet minder waardevol. Je hoeft geen vader te zijn om van betekenis te zijn in het leven van een kind. Soms zit die betekenis juist in de kleine dingen. Er zijn. Luisteren. Belangstelling tonen. Geduld hebben. Steeds opnieuw aansluiten. Niet als vervanging van een vader, maar als een extra, als aanvulling en misschien wel een belangrijke volwassene mogen zijn in het leven van een kind. Vandaag denk ik aan alle vaders. Aan de vaders die hun kinderen om zich heen hebben. Aan de vaders voor wie dat niet vanzelfsprekend is. Aan de stiefvaders die hun plek zoeken. Aan de mannen die zorgen, liefhebben, ondersteunen en betrokken zijn. En.... aan mijn eigen lieve vader en luister weer even zijn muziek. Want uiteindelijk gaat Vaderdag voor mij niet over cadeaus. Het gaat over verbinding, over aanwezig zijn. En over kinderen die mogen opgroeien met de liefde van de volwassenen die belangrijk voor hen zijn. Warme groet, Saskia








